Sonetti romagnoli/XLIX. Frera
Appearance
[ 104 ]
XLIX.
FRERA
Frera l’ è una zité ch’ ui è un castell
Ch’ un m’ è pers icsé grand com ch’ il pruclama
Vi è l’ Ariost, e’ Tass e la salama
E al Dom che i’ antiqueri i dis ch’ l’ è bell.
Ch’ un m’ è pers icsé grand com ch’ il pruclama
Vi è l’ Ariost, e’ Tass e la salama
E al Dom che i’ antiqueri i dis ch’ l’ è bell.
Vi è d’ i Ebrè ch’ i vend dal caparell,[1]
Vi è la zocca ch’ l’ è una roba infama,
E un albergh ch’ an m’ arcord coma ch’ us ciama
Ch’ ai magnessom al premi parpadell.
Vi è la zocca ch’ l’ è una roba infama,
E un albergh ch’ an m’ arcord coma ch’ us ciama
Ch’ ai magnessom al premi parpadell.
Oh al parpadell cun e’ ragù ch’ e’ gronda.
E infurmaiedi come queli d’Frera!
Al s’ aravolz in t’ la piatlena fonda
E infurmaiedi come queli d’Frera!
Al s’ aravolz in t’ la piatlena fonda
Par l’ istessa rason logica e ciera
Ch’ e’ Signor us ha fatt la bocca tonda,
Par la rason ch’ l’ è tonda la cuciera.
Ch’ e’ Signor us ha fatt la bocca tonda,
Par la rason ch’ l’ è tonda la cuciera.
- ↑ caparell: mantelli