Sonetti romagnoli/Cuntent
[ 47 ]
CUNTENT
Mè, invezi, Pulinera, at cuntarò
Ch’ a só cuntent e am chev totti al mi voi,[1]
Mè a n’ ho un pinsir a e’ mond e manchi doi,[2]
E a magn da Pepa che l’ aptit a l’ ho.
Ch’ a só cuntent e am chev totti al mi voi,[1]
Mè a n’ ho un pinsir a e’ mond e manchi doi,[2]
E a magn da Pepa che l’ aptit a l’ ho.
Coma ch’ a fazz? Adess a te dirò:
Mè chi ch’ m’ aiuta l’ è un cumper d’ mí moi
L’ anzol ch’ um ha cavé da tott i’ imbroi,
Un sant in tera ch’ un m’ ha dett mai d’ nó.
Mè chi ch’ m’ aiuta l’ è un cumper d’ mí moi
L’ anzol ch’ um ha cavé da tott i’ imbroi,
Un sant in tera ch’ un m’ ha dett mai d’ nó.
Un cumper coma quel l’ è da induré
Ch’ l’ ha sempar par mí moi un regalen
E tottiquanti al ser us vè a truvè.
Ch’ l’ ha sempar par mí moi un regalen
E tottiquanti al ser us vè a truvè.
E pu set, Pulinera, s’ um vò ben?
E vest iarsera ch’ an m’ avleva aviè
E um dasè un franc ch’ andess a i buratten.
E vest iarsera ch’ an m’ avleva aviè
E um dasè un franc ch’ andess a i buratten.