Sonetti romagnoli/Una borla
Appearance
[ 163 ]
UNA BORLA
Tugnazz, la zobia[1], in t’ e’ marchè d’ Frampull,
Ch’ ui era andè par vendar un videll,
I i fasé on d’ chi schirz da rumagnul,
Cioè una borla da lassei la pell.
Ch’ ui era andè par vendar un videll,
I i fasé on d’ chi schirz da rumagnul,
Cioè una borla da lassei la pell.
Difatti ui andè dri du ragazzul
Ch’ i è bon d’ sghinlé[2] piò svilt d’ un buratell[3]
Ch’ i i’ ataché una castagnola a e’ c....
E: bum! che squesi ui salté vi al budell.
Ch’ i è bon d’ sghinlé[2] piò svilt d’ un buratell[3]
Ch’ i i’ ataché una castagnola a e’ c....
E: bum! che squesi ui salté vi al budell.
Lò, inzighí da e’ dulor dal ren d’ la vita,
E’ tiré fura e’ sproch[4] d’ in t’ e’ baston
Rugiend[5]: «Dov sit vigliacch d’ un gesuita?».
E’ tiré fura e’ sproch[4] d’ in t’ e’ baston
Rugiend[5]: «Dov sit vigliacch d’ un gesuita?».
Mo ui salté a doss un pulizai cafon
E cun la scusa d’ l’ erma proibita
— Ahn, che ridar! — L’ ha ciap du mis d’ parson.
E cun la scusa d’ l’ erma proibita
— Ahn, che ridar! — L’ ha ciap du mis d’ parson.