Sonetti romagnoli/Mi nona
Appearance
[ 8 ]
MI NONA
Donca sta nott am só insugnè mí nona,
Chi l’ ha suplida ch’ l’ è trent’ ann e passa,
E che a forza d’ durmí stesa in t’ la cassa
L’ era totta instichida,[1] povra dona.
Chi l’ ha suplida ch’ l’ è trent’ ann e passa,
E che a forza d’ durmí stesa in t’ la cassa
L’ era totta instichida,[1] povra dona.
E l’ ha m’ ha dett: «T’ an crid in t’ la Madona?
T’ an crid in t’ e’ Signor, brotta bardassa?[2]
La lesta di tu pchè[3] la dventa grossa
E té, porco, t’ an di gnanc la curona[4]».
T’ an crid in t’ e’ Signor, brotta bardassa?[2]
La lesta di tu pchè[3] la dventa grossa
E té, porco, t’ an di gnanc la curona[4]».
E me: «Nona, a i’ ho dett, s’ avdí mai Crest
A i dirí da pert mí che mè a l’ aspett
Mo ch’ a n’ i cred infena ch’ an l’ ho vest».
A i dirí da pert mí che mè a l’ aspett
Mo ch’ a n’ i cred infena ch’ an l’ ho vest».
Lì la guardè ch’ un’ i foss mai nissò
E l’ am stricchè un pó l’ occ e la m’ ha dett:
«Va là t’ si d’ e’ mi sang. T’ an sì un c....».
E l’ am stricchè un pó l’ occ e la m’ ha dett:
«Va là t’ si d’ e’ mi sang. T’ an sì un c....».