- "ínumín" - "imnonón" sa ato.
- "suliranín" - "sulbaronon" sa ato.
- "dádalawin" - "duawon" sa ato.
Sa kalooy sa Dios, ang atong "....in...." dili mahimong idapat sa "umaabut, ni sa karón; ang tanán sa iyang tolóh ka kahulugan naah gayúd ipasubay sa lintunganay niyang larawan.
"Ipa...., Ika..."
Sanglit ang "pa...." nagpailáh man nianang pagkamahiiigon o pagkamadulungon sa karón ngadtoh sa unyá, ngadtoh sa umaabut nga panahón, luna, o kahimtang, ug tinagád usáb ang mga kahulugan sa "i....", - ang "ipa...." nagpasabút nga ang suheto maóy mahitungnan nianang pagkamadulungon ngadtoh sa kalihokan sa gilanggikitang dugukan, kun sa pagkagalamitón alang sa giasoy nang kalihokan. Pananglitan: "ipasugnud ang kahoy; ipakanaog unta niyah ang larawan; ang ipaüis niyah sa daan, bagoh; ipaapü niyah sa iháp hangtud ang mga may apán". Kiníh mga pasiboh direkto. Ang mga suheto (kahoy, larawan, etc.) maóy mahitungnan sa kahiligan ngadtoh sa pagkasunugon, pagkanaog, pag-ilisáy, ug pag-apíl sa iháp.
"Ang balde ipatimba; humáy .ipasuhul; ang ipaatúp kogon; pisiy ipasuwáy sa balay; pinutiy ipaluglug sa liog." Mga pasiboh siláh nga indirekto nga nagpailáh sa mga galamitóng gipili sa kabubut-on o kahiligan sa usáh ka "butáng" arón pagdangat sa kahimoan sa giasoy nang mga kalihokan sa mga dugukang gilanggikitan. Dinhá sa mga panig-ingnan, ang mga suheto: balde, humáy, kogon, pisi ug pinuti,—maóy hitungnan sa kabubut-on o kahiligan sa usáh arón mamahimoh ang pagtimba, pagsuhul, pag-atúp, pagsuwáy ug pagluglug.
Ang "ika...." nagpasabút usáb nga ang suheto "butáng" nga magamit alang, kun makahimo, sa kalihokan o kahimtang nga iyah sa dugukan. Ex. gr.: "ang ikaupát; baldeng ikatimba; salapíng ikabayad." Sa ato pa: "Ang butáng nga makahimong upát; ang balde, butáng
