History of Kodava Marriage Ritual
History of Kodava Marriage Ritual - Explained by Mr Bopanda Poonacha
ಮಿಓ ಕೊಡಗಲ್ ಮಂಗಲ ಎಣ್ಣ್ ಚ್ಚೇಂಗಿ, ಮಂಗಲ ಮೂಡಿನ ನೋಟೋಂದ್ ಆ ರೀತಿರ ಪದ್ದತಿ ಇಂಜಿತ್ ಲೆ. ಅಲ್ಲಿ ಆರುವಂಗ, ಊರ್ ರ ಬೆಯಕ ದಾರೇಂಗಿ ಎಲ್ಲೇಂಗಿ ಪೋಯಿತ್ ಕಂಡಲ್ಲಿ ಇಂತಲ್ಲಿ ಓರ್ ಮೂಡಿ ಮಂಗಲಕ್ ಉಂಡುಂದ್ ಎಷ್ಟೋಕೆ ಅಲ್ಲಿಕ್ ತಂದ್ ಅಯಿಪೋ. ತಂದ್ ಎಣ್ಣ್ ಚ್ಚೆಂಗಿ ಅಫರ್ ಅದನ ದಾರೇಂಗಿ ಅಯಿಂಗ ನೋಟಿತ್ ಬಂದ ಪಿಓ ಆಯಿಂಗಡ ಮನೆಕ್ ಪೋಯಿತ್ ಅಯಿಂಗಡ ಕೂಡೆ ತಕ್ಕ್ ಪರಂದಿಗ್ ಓಲ್ ಮುಹುರ್ತ ನಿರ್ ಕ್ ಮಾಡಿಯಂಡ ಬಪ್ಪ ಇಂಜತ್.ಅಲ್ಲಿಂಜ ಅಕ್ಕಣೆ ಅಲ್ಲಿಂಜ ಮಂಗಲ.ಮೂಡಿರ ಮಂಗಲ ಮೂಡಿರ ಮನೆಲ್ ಆಪ ಇಂಜತ್, ಕಣ್ಣಂಡ ಮಂಗಲ ಕಣ್ಣಂಡ ಮನೆಲ್ ಅಪ ಇಂಜತ್, ಅಲ್ಲಿಂಜ ಎಲ್ಲಾಒಂಟಿ ಮುಹೂರ್ತ ಕನ್ನಿ ಮುಹುರ್ತ ಕಯಿಂಜ ಪಿಓ ಮಂಗಲಾಡಿ ಪೋಯಿತ್ ದಂಪತಿ ಮುಹೂರ್ತ ಮಾಡಿತ್ ಮುಹೂರ್ತ ಕೂಟಿಯಂಡ್ ಬಂದಿತ್ ಮನೆಕ್ ಪತ್ತ್ ಚಿಡೊ ಇಂಜತ್ ಆದ್ ಪಂಡ್ಂಜಲೇ ಬಂದ ಪಧ್ಧತಿ. ಅಕ್ಕ ಕಾಡ್ ಪ್ರಾಣಿಯ ಇಪ್ಪಕ ಮಂಗಲಾಡಿ ಪೂಪ ಇಂಜಯಿಂಗಳು ಆಚ್ಚಿಕೆ ಒಡಿಕತ್ತಿನ ಪುಡ್ಚೆಂಡ್ ಪೋಪ ಇಂಜತ್. ಒಡಿಕತ್ತಿ ಪುಡ್ ಚಂಡ್ ಪೋಪ್ ಎಣ್ಣ್ ಚ್ಚೇಂಗಿ ಅದ್ ದಂಡ್ ರಕ್ಷಣೆಕ್ ಆಚಿ, ತೋಕ್ ಉಳ್ಳೊ ಅಯಿಂಗ ತೋಕ್ ಪುಡ್ ಚಂಡ್ ಪೋಪ ಇಂಜತ್. ಅಕ್ಕ ಬಟ್ಟೆಲ್ ನಡ್ ಪ ಇಂಜತ್ ಆಕ್ಕ ಇಚ್ಛಕ್ ತರತ್ ರ ಬಸ್ಸ್ ಕಾರ್ ರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಂಜಿತ್ ಲ್. ಆಕ್ಕ ನಡ್ ಂದಂಡ್ ಪೋಯಿತ್ ನಡ್ ಂದಂಡ್ ಬಪ್ಪ ಇಂಜದೆ. ಅದಂಡ ಕೊಟಕ್ ವಾದ್ಯ ಕಾರಳು ಇಪ್ಪ ಇಂಜಿತ್ , ದುಡಿ ಕಾರಳೂ ಇಪ್ಪ ಇಂಜತ್. ಆಯಿಂಗ ಬಟ್ಟೆ ಇಡೀ ಪಾಟ್ ಪಾಡಿಯಂಡ್ ಪೋಪ ಇಂಜತ್. ಅಲ್ಲಿಂಜ ದಂಪತಿ ಮುಹುರ್ತ ಮಾಡಿತ್ ಬಂದಿತ್ ಮನೆ ಪತ್ತ್ ನ ಪಿಓ ಅಯಿಂಗ ಬಾಕಿ ಇಲ್ಲಿಯೇತ್ ರ ಕಾರ್ ಬಾರ್ ನಡ್ ತೋ ಕಾರ್ ಬಾರ್ ನಡ್ ತೋ ಎಣ್ಣ್ ಚ್ಚೇಂಗಿ ದಂಪತಿ ಮುರ್ಹೂತ...
ಮಾಡಿತ್ ಊರ್ ಕೊಡೋ ನೇರತಲ್ ಯೂ ನಂಗಡಲ್ಲಿ ವೈದಿಕ ಪಧ್ಧತಿ ಇಲ್ಲೆ. ಮೂಡಿರ ಅಪ್ಪ, ಅವ್ವ ಅಯಿಂಗಡ ಬೆಂದಗ್ ಕೂಡಿಯಂದ್ ಅಯಿಂಗಕ್ ಬೋಡಿ ಆನ ಅಯಂಗಳ ಕೂಟಿಯಂಡ ಕಯಿಪ ಇಂಜತ್. ಅವ್ವನೇ ಮೂಡಿಕ್ ಪತ್ತಾಕ್ ಕೆಟ್ಟೋ ಕರ್ ತ ಮಣಿ ಮೂಡಿಯ ಬಲ್ಂಗನೆ ಆನ ಸಮಯತಿಂಜಲೇ ಇಡೋಲುಂದ್ ಉಂಡ್. ಕುಓ ಅಯಿತ್ತಿಪ್ಪಕಲೇ ಪಾಲ್ ಮಣಿಂದ ಇಡೋ ಇಂಜತ್. ಕರ್ ತಿತೆ ಬೊಳ್ ತಿತೆ ಮಣಿನ ಕೊಯಿತಿತ್ ಕುಓಕ್ ದೃಷ್ಟಿಅಕತಿರಡ್ಂದ್ ಇಡೋ ಇಂಜತ್. ಅನ್ನನೇ ಕರ್ ತ ಮಣಿ ಮೂಡಿ ಕುಓ ಬಲ್ ಂಗನೆ ಆನ ಸಮಯತ್ ಇಡೋ ಇಂಜತ್. ಅಚೆಂಗಿ ಪತ್ತಾಕ್ ಮಾತ್ರ ಅವ್ವನೇ ಕೆಟ್ಟೋ ಅನ್ನನೆ ಕ್ ಣ್ಣಂಗೂ ಅಚ್ಚಿಕೇ ಮಾಲೆ ಇಡೋದ್ ಪವಳ ಮಾಲೆ ಅದೂ ಆವ್ವನೇ ಇಡೋ. ಅದು ಪಿತ್ಸಾಂತ್ ಪೂಮಾಲ್ ಇಡ್ ಚಿಟ್ಟಿತ್ ಪೊರಡ್ ಚಿಡೋಕ ಕೊಕ್ಕೆ ತಾತಿ ಕೆಟ್ಟೋದು ಅವ್ವನೇ. ಅನ್ನನೆ ಎಲ್ಲಾ ಆವ್ವ ಇಟ್ಟ್ ಕೊಡ್ ಪ ಮಾಲ್ ಅಲ್ಲತೆ ಪಟ್ಟಂಡ ಕಯ್ಯಿಂಜ ಪೂಜೆ ಮಾಡ್ ಚಿಟ್ಟಿತ್ ಮಾಲ್ ಇಡೋದೊ. ಮಾಲೆ ಇಡೋದೋ ಅಥವ ಬೋರೆ ಅಯಿಂಗ ದಾರೆ ಮಾಡೋ ಎಣ್ಣುವ ಅಥವ ತಾಲಿ ಕಟ್ಟೋ ಎಣ್ಣುವಂತ ಪದ್ದತಿ ಕೊಡಗಲ್ ಇಲ್ಲೆ; ಕೊಡವಡಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲೆ. ಅದೇ ಕೊಡವಡತ್ ಇರುವತ್ತೆ ಮೂಂಡ್ ಕೊಡವೆ ಬಾಶಿಕಂಗ ಇಂಜತ್ ಆಲ್ ಪತ್ತೊಯಿಂಬದ್ ಜನಡೆ,ಪತ್ತೊಯಿಂಬದ್ ತರತ್ ರ ಜನಕ್ ಎಲ್ಲಾ ಮಂಗಲೊ ಕೊಡವ ಪದ್ಧತಿಯೆ. ದಂಡ್ ಜನಕ್ ಮಾತ್ರ ಆದ್ ಇಲ್ಲೆ. ಒಂದ್ ಗೊಲ್ಲಂಗಕ್ ಇಓ ಬಂದ್ ಆಮ್ಮ ಕೊಡವಂಗಕ್. ಅಯಿಂಗ ದಾರೇ ಮುಹುರ್ತ ಮಾಡುವ ಆದ್ ಬುಟ್ಟಿತೇಂಗಿ ಬಾಕಿ ಎಲ್ಲಾರೂ ಗಂಧರ್ವ ವಿವಾಹವೇ ಮಾಡೋ. ಗಂದರ್ವ ವಿವಾಹ ಮಾಡೋಕೆ ಆದ್ ಲ್ ಇಒ ಓರ್ ದಂಡ್ ಪದ್ಧತಿ ಉಂಡ್ ಮುಸ್ಕ್ ಇಡೊ ಮುಸ್ಕ್ ನೀಕೋ ಅಕ್ಕತ್ ರ ಅವಶ್ಯ ಕತೆಕ್ ಸರಿಯಾಯಿತ್ ಮಾಡಿಯಂಡದ್. ಮೂಡಿರ ಮಂಡೆಕ್ ಕೊಡಿಂಜ ಎತ್ತೇಂಗಿ ಬದ್ದಿತ್ ಪಿಂತೇಂಗಿ ಅಚ್ಚಿಕೇ ಮರತ್ ರ ಅಂಚೋ ಅಥವಾ ಮಣ್ಣೋ, ಧೂಳೋ, ಬುಧ್ಧಿತ್ ಕಣ್ಣ್ ಕ್ ಎನ್ನೇಂಗಿ ತೊಂದರೆ ಆಕುಂದ್ ಎಣ್ಣಿಯಂಡ್ ಆಂಗ್ ಮುಸ್ಕ್ ಇಟ್ಟಿತೇ ಅಯಿಂಗಳ ಪೊರಡ್ ಚಿಡೋ ಇಂಜೆ. ಅಲ್ಲಿಂಜ ಮೂಡಿರ ಮುಸ್ಕ್ ನ ಅನ್ನನೆ ಇಪ್ಪ. ಕಣ್ಣ್ ಂಡ ಮುಸ್ಕ್ ನ ಮಾತ್ರ ಮಾಯಿ ನೀಕೋ. ಅನ ಉತ್ತಿರೋಂಜ ಬಲ್ ತ್ ಬರೀಕ್ ತೆರ್ ಕಿಟ್ ಇಪ್ಪ. ಅಲ್ಲಿಂಜ ಮೂಡಿನ ಕೊಟಿಯಂಡ ಬಪ್ಪ. ಅಕ್ಕ ಸಂಬಂಧ ಅಡುಕೋ ಓರ್ ಪದ್ದತಿಯೂ ಉಂಡ್. ಸಂಬಂಧ ಅಡ್ ಕೋ ಎಣ್ಣ್ ಚ್ಚೇಂಗಿ ಅವಂ ಓರ್ ಹಕ್ಕುದಾರ ನಾಯಿತ್ ಅರುವ ಇನ್ನನಿನ್ನನೇ ಈತರ ವಿಶಯ ಉಂಡ್ ಆದ್ ನ ನಿಂಗ ನಡ್ ತಿ ತರೋಂಡು ಎಣ್ಣುವ ಅಕ್ಕ ಇಂಗಡವಲೂ ಎಣ್ಣೆಯೋವ ಅನ್ನನೆ ಓರ್ ಅಚ್ಚಿರ ಪೊನ್ನನ ಅಂಚೆಂಗಿ ಆದ್ ಓರ್ ಕಲ್ಲ್ ಪರ ಇಕ್ಕೆ. ಮಿಓ ಅಲಾ ಪೊನ್ನರ ಇದ್ ನ ಕೊಡಪ ಇಂಜತ್. ಓರ್ ಅಚ್ಚಿರ ಪೊನ್ನ್ ನ ಮೂಡಿರ ಮನೇಲ್ ಸಾಕ್ಷಿಕಾಯಿತ್. ಬೆಚ್ಚವ ಇಂಜತ್. ಎಣ್ಣ್ಂಚ್ಚೇಂಗಿ ಮೂಡಿದ ಮಕ್ಕಕ್ ಹಕ್ಕ್ ಉಂಡ್ ಂದ್ . ಅನ್ನನೆ ಮಂಗಲ ಆಯಿತ್. ಪೊರೋ ಟೈಮ್ ಲ್ ಆಪಕ ಆದ್ಯತೆ ಪೆರಿಗನೆ ಸಾಧಾರಣ ತಾಮೆನೆಲೇ ಮಾಡೊ. ಆ ಸಂಧರ್ಬತ್ ಮಕ್ಕಡ ಪಿಒ ಅವ್ವಂಡ ಚಾವುರ ಸಂದರ್ಭ ಜಾಸ್ತಿ ಇಪ್ಪ ಇಂಜತ್. ಇಚ್ಚಕ್ ಮದ್ದ್ ಪಿಓ ಅಸ್ಪತ್ರೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಂಚಿತ್ ಲೆ. ಆ ಟೈಮ್ ಲ್ ಎನ್ನೆಂಗೀ ಆಚೇಂಗಿ ಆಯಿಂಗಕೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮಚ್ಚಿಣಿ ಕ್ಯಾಕೋಳ ಎಣ್ಣೋನ ಬೆಚ್ಚೆತ್ತಿಂಜತ್. ಅಯಿಂಗಳ ಅಯಿಂಗಡ ಬಾಕೆ ಮನೆಕ್ ಅಯಿಪುಲೆ. ಅಯಿಂಗಳ ಅಯಿಂಗಡ ಮನೆಲೇ ಪೊಪೋ ಮಾಡೋ. ಇಕ್ಕ ತುಂಬ ಕಮ್ಮಿ ಆಯಿ ಪೊಯಿತ್ ಆದ್ ಇಲ್ಲೆ ಎಣ್ಣ್ ಚೆಂಗಿ. ಆವಶ್ಯ ಕಡಿತಲೆ ಬಂತ್ ಲ್. ಇಕ್ಕತ್ ರ್ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರ ದುಂಬ ಬೊಳಂದಿತ್. ಅನ್ನನೆ ಆಯಿತ್ ಇಕ್ಕತ್ ಲೆ ಮೊರ್ಟಲಿಟಿ ರೇಟ್ ದುಂಬ ಕಮ್ಮಿ ಉಳ್ಳಾನಗೊಂಡ್ ಆಂಡ ಅವಶ್ಯ ಕಥೆ ಇಕ್ಕೆ ಬಲ್ಯೆ ಕಂಡಂಡ್ ಬಂದಂಡ್ ಇಲ್ಲೆ. ಅಚೆಂಗಿ ನಂಗಡ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಇದ್ ಇಲ್ಲೆ. ಅಲ್ಲಿಂಜ ಬಯ್ಯಂಜ ವಿಂತ ಮಾಡ್ ಚಿ ಎಣ್ಣೆಂಚ್ಚೇಂಗಿ ಊರ್ ರ ಪಟ್ಟನ ಕಾಕಿತ್
ಮುಹೂರ್ತ ತಿಂಜ ಏವೊ ನೇರಕ್ ಮಾಲೆ ಕೊಡ್ ಪದೊ ಪ್ರಸಾದ್ ಕೊಡ್ ಪದೊ ಎಣ್ಣೀಯಂಡ್ ಶಾಸ್ತ ಮಾಡಿಯಂಡ್ ಇಂಜೆ ಅಚ್ಚೆಕೆ ಆದ್ ಕೊಡವ ಪದ್ಧತಿಲ್ ಅದ್ ಇಂಜಿತ್.
English Translation:
The video explains that Kodava marriages traditionally didn't follow a fixed "proposal" custom in the modern sense. People would travel from village to village, and wherever they heard of a marriageable girl, they would go visit, meet the family, and settle the muhurta (auspicious wedding time) together with the groom's side. The wedding would then take place — if the bride's family called it, it happened at her house; if the groom's family called it, it happened at his house. There was a "kanni muhurtha" custom where the couple would perform the muhurta and then walk back to the house.
Since there were no vehicles like buses or cars back then, wedding parties traveled entirely on foot through fields and forests, sometimes carrying an axe for protection against wild animals along the way. Drummers with kotak and dudi instruments accompanied the procession, singing songs throughout the journey.
The video describes that Kodavas historically did not have Vedic priest-led rituals. Instead, the groom's parents themselves would tie ornaments on the bride — the mother would put a black-beaded necklace (kondamani) on the bride at the auspicious moment, believed to protect against the evil eye, along with a coral necklace, all done by the mother rather than a priest. There was no custom of thali-tying or dhare (formal hand-giving) ritual among Kodavas — except in one particular clan among the roughly nineteen Kodava lineages, where a different, non-Kodava-origin practice was followed; all others followed a gandharva-style marriage. As part of this, there was a "veil" (musku) custom where the groom's head would be covered with leaves or cloth, believed to protect from dust or evil eye, and this veil would later be removed by a maternal uncle. There was also a related custom of witnessing family rights/inheritance matters (for the couple's future children) using a stone as symbolic witness during the ceremony.
The video also notes that in earlier times, due to a lack of hospitals and medical facilities, there was a higher likelihood of complications during childbirth, and separate spaces were sometimes needed for such situations — a matter that has become far less common today thanks to medical advancement, though it says such issues still occur occasionally.
Overall, the video concludes that ritual mainly consisted of ceremonial garland-giving and blessing customs rather than elaborate Vedic rites — this being the traditional Kodava way.
Kannada Translation:
ಈ ಬರಹವು ಕೊಡವ ಮದುವೆ (ಮಂಗಲ) ಪದ್ಧತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ರೀತಿಯ ನಿಗದಿತ "ಸಂಬಂಧ ಕೂಡಿಸುವ" ಪದ್ಧತಿ ಹಿಂದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಜನರು ಊರಿಂದ ಊರಿಗೆ ಸಂಚರಿಸಿ, ಮದುವೆಗೆ ತಕ್ಕ ಹೆಣ್ಣಿನ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ ಬಂದರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ವರನ ಕಡೆಯವರೊಡನೆ ಮುಹೂರ್ತ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮಂಗಲ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು — ವಧುವಿನ ಕಡೆಯಿಂದ ಆಹ್ವಾನವಿದ್ದರೆ ಆಕೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ವರನ ಕಡೆಯಿಂದ ಆಹ್ವಾನವಿದ್ದರೆ ಅವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಂಗಲ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. "ಕನ್ನಿ ಮುಹೂರ್ತ" ಎಂಬ ಪದ್ಧತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ದಂಪತಿ ಮುಹೂರ್ತ ಮಾಡಿ ನಂತರ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆಗ ಬಸ್ಸು, ಕಾರು ಮುಂತಾದ ವಾಹನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಮದುವೆ ಪಡೆಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಾಡು-ಹೊಲಗಳ ಮೂಲಕ ನಡೆದುಕೊಂಡೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು, ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೊಡಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೊಟಕ್ ಮತ್ತು ದುಡಿ ವಾದ್ಯದವರು ಜೊತೆಗೂಡಿ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹಾಡು ಹಾಡುತ್ತಾ ಮೆರವಣಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಕೊಡವರಲ್ಲಿ ವೈದಿಕ ಪುರೋಹಿತ ಪದ್ಧತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬರಹ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಬದಲಿಗೆ ವಧುವಿನ ಹೆತ್ತವರೇ ವಧುವಿಗೆ ಆಭರಣ ತೊಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು — ಮುಹೂರ್ತದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ವಧುವಿಗೆ ಕರಿಮಣಿ ಸರ (ಕೊಂಡಮಣಿ) ತೊಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು — ಇದು ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿತ್ತು — ಜೊತೆಗೆ ಹವಳದ ಸರವನ್ನೂ ತಾಯಿಯೇ ತೊಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೊಡವರಲ್ಲಿ ತಾಳಿ ಕಟ್ಟುವ ಅಥವಾ "ಧಾರೆ" ಎರೆಯುವ ಪದ್ಧತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ — ಸುಮಾರು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ಕೊಡವ ಬಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಳಿಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಉಳಿದೆಲ್ಲರೂ ಗಂಧರ್ವ ವಿವಾಹ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು (ಆ ಒಂದು ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬೇರೊಂದು, ಕೊಡವ ಮೂಲದ್ದಲ್ಲದ ಪದ್ಧತಿ ಇತ್ತು). ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ವರನ ತಲೆಗೆ ಎಲೆ ಅಥವಾ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ "ಮುಸುಕು" ಹೊದಿಸುವ ಪದ್ಧತಿ ಇತ್ತು — ಇದು ಧೂಳು ಅಥವಾ ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿತ್ತು — ಈ ಮುಸುಕನ್ನು ನಂತರ ಸೋದರಮಾವ ತೆಗೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಮದುವೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಭವಿಷ್ಯದ ಮಕ್ಕಳ ಹಕ್ಕು/ಆಸ್ತಿ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಒಂದು ಕಲ್ಲನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಪದ್ಧತಿಯೂ ಇತ್ತು.
ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಹೆರಿಗೆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತೊಂದರೆ/ಅಪಾಯದ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಿತ್ತು ಎಂದೂ, ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದೂ ಬರಹ ಹೇಳುತ್ತದೆ — ಇಂದು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಪ್ರಗತಿಯಿಂದಾಗಿ ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿವೆ ಎಂದೂ, ಆದರೆ ಅಗತ್ಯ ಬಂದಾಗ ಇಂದಿಗೂ ಅಪರೂಪವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ಮುಹೂರ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಲೆ ಕೊಡುವುದು, ಪ್ರಸಾದ ಕೊಡುವುದು ಮುಂತಾದ ಶಾಸ್ತ್ರ/ಆಶೀರ್ವಾದ ಪದ್ಧತಿಗಳೇ ಕೊಡವ ಮದುವೆಯ ಮುಖ್ಯ ಆಚರಣೆಗಳಾಗಿದ್ದವು, ವೈದಿಕ ವಿಧಿ-ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲ ಎಂದು ಬರಹ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.